Tja de TravelCrew is nog niet geland of de volgende trip heeft al weer de volledige aandacht. De volgende trip gaat naar Dubai of all places. In 2012 zal de crew de zandduinen onveilig maken in een dessertsafari, shoppen in de grootste shoppingmalls, uitzichten bekijken in het hoogste gebouw ter wereld. Weer een trip die een once in à life time trip zal gaan worden
Alweer de laatste dag in Budapest en een koude laatste dag in Budapest. 
na het ontbijt reden we met de metro en de tram richting Buda voor de stadswandeling van vandaag. Handschoenen,sjaal,muts en warme jas waren vandaag wel nodig en kon een zonnebril in de binnen zak blijven. Op het momentaan de wandeling begon was het -1 graad in Budapest. Brrrrrrrr. Maar goed we zijn er Nu toch dus gaan met de gids. Met deze keer ruim twintig mensen deden we de tour van ruim twee uur langs gebouwen,gebouwen,gebouwen en gebouwen. De stadswandeling van vandaag was duidelijk minder interessant dan die van gisteren.
Tijdens de wandeltocht deden we de montypyton grap van de “ministry of silly walks” na, wat resulteerde in een gescheurde jeans voor mij en met -1 niet echt grappig. Dus na de tour eerst even terug naar het hotel om een nieuwe broek aan te trekken. Gekleed gingen we weer verder. Hongarije is een tijd lang bezet gedweeste door de Russen en dat zie je bijna overal terug.
Alle beelden die de Russen in hun tijd hebben geplaatst hebben ze niet vernield maar in het momento parc geplaatst in een blijvende expositie. Na een metro en bus ritje van ruim drie kwartier kwamen we buiten Budapest ergens in het niemandsland bij het park aan. Het park sloot om vier uur en wij kwamen daar om half vier aan dus binnen dertig minuten liepen we het park door, en dat was nog lang.
Ze hadden hier veel meer van kunnen maken. Dit is eigenlijk ook de beste beschrijving van Budapest. Het is het allemaal net niet. Na dertig minuten stonden we weer op het punt waar we op de bus waren gestapt om ons op te warmen in een shoppingcenter, een schitterend tot in de details versierde shoppingcenter. Hier de C&A weer eens bezocht en natuurlijk door de mannen weer iets gekocht. Helaas kon ik niet slagen, laten we het er maar op houden dat de truitjes iets te strak om het middel zaten 
. Tijdens de heen reis hadden we een Italiaans restaurant gezien waar we die avond wel eens iets konden gaan eten. In “trettoria Venetië” hebben we dan ook ruim twee uur zitten eten, drinken en kletsen echt super gezellig. Buiten was het nog steeds koud maar besloten we om het laatste stukje lekker te gaan lopen, goed idee zo belanden we in Stex, een erg gezellige kroeg. Na een paar cocktails,Guinness en martini’s was het tijd om het hotel op te zoeken want morgen om zeven uur moeten we aan het ontbijt zitten en gaan we weer naar huis.
Volgens de internetsite heeft het hotel geluidsdichte kamers, nu vragen wij ons alleen af waarom men dit zo expliciet vermeldt; houden er in dit hotel veel bruidsparen hun huwelijksnacht, zijn er dames van lichte zeden die hun klanten meenemen naar dit hotel of vinden er criminele afrekeningen plaats? Helaas, niets van dit alles, ook de op internet besproken geluidsdichte kamer was niet juist. Blijkbaar hadden de Hongaarse onderburen vannacht om een uur of 1 iets luidruchtigs te bespreken. Toch ging vanochtend weer gewoon de wekker voor het ontbijt en daarna een flinke wandeling door Pest, of zoals de Hongaren zeggen Pesch. Het ontbijt was karig, maar goed voor het begin van de dag. Eerst verzamelen bij het toeristenbureau en dan samen met een Armeense, Turk, ,Australiërs, Duitsers en de eeuwige Japanners de stad in. Ruim twee uur langs straten, gebouwen en meer bezienswaardigheden.
Na de rondtoer sloten we af in een gebakswinkel waar ze echt lekkere maar machtige chocolademelk serveren en een nog lekkerdere ‘schoorsteen cake’. Na het rustmoment was het tijd om de volgende attractie te gaan bekijken: C&A. Blouse, trui voor M&W en voor mij een nieuwe pet. Met de Budapestcard is het ook mogelijk om gratis de dierentuin te bezoeken, dus in de op één na oudste metrolijn van de wereld richting de dierentuin. Toen we daar aankwamen was het reeds tien over half vier en begint het in Budapest reeds te schemere. Bij de poort aangekomen scheen dat het dierenpark al om vier uur zijn poorten sluit. Jammer, dan maar een borrel pakken in de Icebar van Budapest. In Stockholm hebben we reeds kennis gemaakt met dit concept, dus hier ook maar eens binnen kijken en het was happy-hour dus hup. Persoonlijk vond ik deze icebar kleiner dan die in Stockholm maar beter ingericht.
Toch weer leuk zo’n icebar. Na de icebar even relaxen in het hotel voordat we gaan eten bij Wasabi, running sushi. De tafels staan dan langs een kleine rolband waar het eten in twee lagen voor bij komt, een warme laag en een koude laag. Je kunt het gewoon van de band afhalen en beginnen met eten. Het eten hier is voor onze begrippen weer goedkoop. Terug in het hotel nog een bakkie thee en een douche. Morgen staat er een wandeling in Buda op het programma.
Dag een zit er op. Vanochtend redelijk op tijd richting de Rijen gereden om Marcel en Werner op te gaan halen om van daar uit naar Eindhoven te rijden. Het is zondag dus dat gaat zonder problemen. Tijdens het wachten een bakkie koffie, een spelletje wordfeud ( Eindhoven Airport heeft gratis wifi) en voor je het weet zit je in een opstijgend vliegtuig. De trip liep voorspoedig tot dat de landing in werd gezet. Agnes heeft neusspray gebruikt tegen de oorpijn maar deze scheen niet echt te helpen, ze kreeg steeds meer pijn. De pijn werd ondraaglijk. Op een gegeven moment keek ik naar Agnes die een licht grijze kleur begon te krijgen en met haar ogen begon te rollen. Ik dacht, die valt flauw van de pijn en binnen een seconde zakte Agnes in haar stoel weg, bewusteloos. Snel de stewardess ingeschakeld, deze zaten waarschijnlijk reeds in hun stoel de landing af te wachten. Wachtend op de stewardess heb ik gelukkig Agnes weer bij het bewustzijn kunnen helpen. De stewardess gaf Agnes twee bekertjes met warme servetten, vragende ogen naar de stewardess ” en wat moet ik hier mee” gebaarde deze dat ze de bekers tegen haar oren moet houden. Het zag er raar uit maar het hielp. Binnen de seconden dat ze flauw was gevallen zo snel verdween de pijn en de misselijkheid. Dat was wel even schrikken. Na de landing stond de taxi reeds klaar en waren we binnen dertig minuten bij het hotel. De entree kan je nog het best omschrijven als een oud oostblok huis, dus tja wat te verwachten. Eenmaal binnen viel alles reuze mee. Een zeer vriendelijke man informeerde ons over alles wat maar met het hotel te maken heeft. Na deze informatie stroom hup naar de kamer en de stad in. Eerst iets eten bij de Mac en dan verder de stad verkennen. De klok gaf vier uur aan maar buiten was het reeds donker en voelde het als een uur of zes. Na een redelijke rondwandeling zijn we terug gelopen naar een restaurant waar we omgerekend voo 20 euro onbeperkt gegeten en gedronken hebben, je kon zelf champagne krijgen. Nu terug in het hotel en morgen vroeg op voor de eerste stads wandeling in Pest.
Even snel een blogje vanaf het vliegveld in Eindhoven. Het is druk in de wachtruimte, mensen wachten tot ze het vliegtuig kunnen nemen naar Malta, Praag, Polen en waar wij heen gaan Budapest. Het wachten duurt altijd erg lang dus zitten er twee met de iPad een met een iPhone en de laatste kijk even uit het raam. Het vliegtuig vertrekt over ruim 60 minuten. Budapest here we come
Morgen om deze tijd hebben we waarschijnlijk net ergens lekker gegeten en zitten in de lounge van het hotel lekker aan een biertje. Boedapest, twee dorpen Boeda en Pest die in de loop der tijd samen zijn gegaan tot Boedapest. Maar eerst morgen met de roze luchtvaartmaatschappij Wizzzzzzzzaaaaaiiiiiirrrrr. Het hotel heeft gratis internet en de Pads gaan mee dus updates bijna verzekerd, tot update
Het einde van de campervakantie nadert met rasse schreden. Vandaag is de laatste dag op deze camping, buren met twee kinderen die aanwezig zijn is niet goed voor onze rust zullen we maar zeggen. Gister zijn we eens in het dorpje Tulln zelf wezen kijken.
Staan hier nu bijna een week maar het enige dat we hebben gezien van Tulln is het treinstation. Na de kwalificatie van de GP van Italië, ja ja ik weet het, liepen we op het gemak naar het stadje. We wisten dat er dit weekend iets te doen was in het stadje, dus maar eens kijken. Het waren de Wijnoogst, of Wijnherfst dagen dit weekend, dus geen bier te krijgen, alleen maar wijn. In het stadje aangekomen bleek het om twee straten te gaan, die straten
stonden vol met lange tafels en een soort tuinhuisjes van waaruit men wijn verkocht. Wijn kreeg je in echte glazen, waarvoor je 2 euro statiegeld betaalt en op diverse plaatsen staan wijnglasdouches, ja echte wijnglasdouches. We waren redelijk op tijd, dus we hadden een mooi plekkie aan een tafel kunnen bemachtigen. En terwijl we ons eerste glas wijn dronken werden we ook nog eens verwend met echte Oostenrijkse hoempapamuziek, echt super gezellig.Veel dames liepen er in de welbekende Oostenrijkse klederdracht en een iets minder aantal
mannen in Lederhosen. Op het grote plein had de ORF, de Oostenrijkse televisiezender, zijn Musik-truck neergezet en er waren optredens van diverse artiesten. Het vreemde was, voor ons dan, dat toen de ORF klaar was met optredens alleen de hoempapaband nog maar voor muziek zorgde. In geen enkel wijnlokaal of tuinhuisje was muziek. Zo tegen negen uur was het weer eens tijd om terug te lopen naar de camping. Het was erg gezellig in Tulln.
